Trygga Havn: Gev hesum nýggja lívinum eina framtíð
23. desember 2015



Les į enskum HAR 



Mikudagin 25. November 2015, bórust tķšindi um ein nżfųšing, iš varš funniš ķ eini krubbuni ķ The Holy Jesus Catholic Church ķ New York City. Ķ samsvari viš lógina ķ New York, kann eitt foreldur eftirlataš nżfųdd bųrn anonymt, į įsettum trygdarstųšum. Um barniš bara er handaš til rętta viškomandi, hevur foreldriš ongan ótta fyri at verša atsųkt av lųgregluni. 1



Taš er kanska freistandi at fordųma hesa kvinnu, og undrast į, hvussu hon kundi geva sķtt nżšfųdda barn burtur į ein slķkan hįtt. Onkur spyr kanska hvķ hon ikki valdi fosturtųku ķstašin, iš ógvuliga lęttliga kann fremjast ķ New York.



Eg vil heldur sķggja hesa gerš sum eina desperat gerš, av eini sįrbarari, bangnari og einsamari mammu. Hendan geršin var eisini ein trśargerš. Eftirfylgjandi frįsųgnir siga, at mamman at barninum, fųldi at hennara nżfųdda barn, fór at verša funniš ķ kirkjuni. Tķ valdi hon at leggja barniš ķ krubbuna – taš fjįlgasta stašiš ķ kirkjuni. Hendan mamman kom aftur dagin eftir, fyri at tryggja sęr at barniš var funniš.2



Okkara hjųrtu burdu veriš fyri henni. Eingin av okkum veit hvat taš kostaši henni. Hennara nżfųddi sonur hevur nś ein góšan mųguleika ķ lķvinum; ikki minst tķ fleiri fólk ķ sóknini, vķstu įhuga ķ at ęttleiša hann. Hesi fólk vķsa ein greišan vilja at koma til hjįlpar. Tey bjóša hesum barninum vęlkomnum ķmillum sķn, og siga at hann er ”ein gįva”. Barniš hevur hóskandi fingiš navniš Emmanuel, iš merkir Guš-viš-okkum. (Jes: 7: 10-16; Matt: 1:23)



Hesin tilburšurin kveikir lķv ķ jóla evangeliiš, iš minnir okkum į eitt barn, sum varš reivaš og lagt ķ eina krubbu (Luk: 1:6-7) og sum fór ķ śtlegd til Egyptalands orsaka av hóttanini at taka lķviš av honum (Matteus 2: 13-15). Į meira enn ein hįtt, ekkóar višbrekni og fįtękni hjį hesi kvinnu og hennara barni, viškvęmi og fįtakradųmi hjį Kristus-barninum og móšir hansara. Hetta hjįlparloysi, er ein sterk įminning um Kristus komin ķ holdiš; Guš-viš-okkum. Guš, sum bleiv menniskja, sum kennir okkara veikleikar, okkara mįttloysi, fįtękt og ótta. Hann bišur okkum bjóša Honum vęlkomnum, saman viš okkara viškvomu brųšrum og systrum, viš opinleika, gįvumildni og nįši ((Matteus 25: 31-48).



Hetta reisir eisini spurnartekin um, hvussu vit ķ okkara landi, taka ķmóti kvinnum, sum eru komnar ķ ta "kreppu” at gerast viš barn…?



Viš jólakvųšu,

Maria Forrestal, samskipari